و ایـنـک مـن مـانـده امـ
و شـبـی کـه دور از تـو و نـوازش هـات خـروس خـوان شـده. . .
چـقـدر سـتـاره چـیـدمـ و آویـزان کـردمـ از تـار تـار مـوهـامـ ،
کـه بـیـایـی و دسـت هـات سـتـاره بـاران شـود. . .
گـل کـاشـتـه بـودمـ روی لـب هـامـ
کـه بـیـایـی و بـچـیـنـی شـان. . .
و انـگـار دسـت گـذاشـتـمـ روی دسـت تـا شـبـم صـبـح شـود بـی تـو. . .
ولـی چـشـمـ نـگـذاشتـمـ روی چـشـم تـا پـنـجـره ی اتـاقـم ، آمـدنـت را شـاعـر شـود. . .
ولـی نـه از دسـتـت خـبـری شـد
نـه از لـب هـات
نـه از پـنـجـره. . .
"خـودمـ" را مـیـان هـمـیـن کـلـمـات جـا گـذاشـتـه امـ !
وقـتـی کـه آمـدی بـرمـ دار و بـکـار مـیـان دسـت هـات. . .
و مـن هـمـ تـا آمـدنـت ،
مـی مـانـمـ در سـاعـت هـایـی کـه ایـنـقـدر بـی "خـودمـ". . .
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۱ ساعت 6:10 توسط • سـآیـہ•
|
خدآ