تـمـامـ پـرتـگـاه هـا زیـر پـامـ اسـت. . .

هـر دو سـه قـدمـ بـه قـدمـ !

 سـقـوط مـی کـنـمـ بـه لـغـزشـی ،

سـقـوط مـی کـنـمـ بـه چـشـمـ بـسـتـنـی ،

سـقـوط مـی کـنـمـ بـه ثـانـیـه ای. . .

انـگـار کـه آن هـمـه راه را بـه جـان کـنـدن بـالـا نـیـامـده بـاشـنـد پـاهـامـ. . .

بـالـا مـی آیـمـ و مـی افـتـمـ. . .

فـتـح مـی کـنـمـ و دره مـی پـیـمـایـمـ. . .

مـی خـنـدمـ و بـغـض مـی کـنـمـ. . .

حـال ایـن روزهـامـ خـوب نـیـسـت. . .

حـال ایـن روزهـات بـدتـر. . .

بـا ایـن هـمـه دسـتـمـ را مـی گـیـری و بـه قـلـه امـ مـی کـشـانـی ؛

پـامـ کـه مـی لـغـزد

دسـتـمـ را اگـر نـگـیـری از مـن جـز شـکـسـتـه ای چـه خـواهـد مـانـد بـابـایـی ؟

مـن از شـب مـی تـرسـم. . .

از سـقـوط از چـشـمـ هـات. . .


+تـهـدیـد مـی شـود نـفـسـمـ تـا تـو مـی روی. . .

++قـلـب تـو قـلـب مـنـِ. . .