دلتــ بهـ خنده هاش خـوش استــ. . .
و چـشمتـــ را ،
با بـوسهـ هایـی آرامـــــ می بنـدد روی دردهـاشـــ. . .
تـوی ســرش درد مـی کشد !
و روی تنتــــ دستـــــ. . .
نفـس هاتــ بی تابـــ می شود از حـرارتــ اندامـش ،
و نفـس هـاش کــــــــشدار مـی شـود
از تـحمل دردی کهـ می گویــد "نـدارمـ" و می دانـی کهـ دارد. . .
دلتــــ خـوش استــ بهـ وقتی کهـ صداتـــ می کنــد. . .
بهــ وقتی کهـ نگاتــــ می کـــند. . .
بهـ وقتـی کهـ تنتــــ را بوسهـ بوسهـ دیـوانـــه می کـــــند. . .
بهـ وقتـی کهـ در آغـوشش مــستانهـ ضعفــــ کــرده ای
و تـــو را محکمـــ می کـــشد میـــان دستـــ هاش و براتــــ حرفـــــ می زنــــد. . .
همیشهـ منـتظـــر ایـــن لحــظه ای
کهـ می گــوید : "فقطـــ گــوش کـن و هــیچ نگــو"
منتــظری ، چـون قـــرار استـــــ بـجز چـشمــ هاش ،
از لبــــهاش همـــ حرفــ هایی بــخوانی . . .
"خوشــبختــی" یعــنی هــمین لحظهــ. . .
+ دوستتــــــــ دارمــ مــــــرد مـــــــن. . .
خدآ