ایـن اتـاق ، هـر شبـ شـاهد دوئلـی بـیرحـمانهـ اسـت !
- میـان "مـن" و "نـبودنهـات". . .
- و مـثل هـمـهی ایـن شـبها ، بـاز همـ "من"ـم کهـ از پـا مـیافـتد ؛
- صـحنـهی جـرمـ ، هـمیـن چـند وجـب ارتـفاع تـختمـان اسـت
- کهـ پـای کـشتـن دلـمـ کهـ در میـان باشـد ،
- از هـرچهـ اورسـت یخـبنـدانتـر مـن را بهـ سقـوط مـیکشـانـد. . .
- و قـشنـگـیاش بهـ هـمیـن بـارانهـای شـبانـه اسـت
- کهـ بـند نـمـیآیـد تـا نـکنـد ردی از تـو بـجا بـمانـد !
- و یـک وقـت پـای هـر شـب جـانکـندنمـ ، گـیر بـاشـی. . .
+ نوشته شده در یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۱ ساعت 13:10 توسط • سـآیـہ•
|
خدآ