ایـن روزهـا چـقدر شـبیـه زمـین شـده امـ !
- کـنارمـ قـدمـ مـي زنـي و فکـر مـي کـني آرامـ آراممـ. . .
- حتـي دسـت روي تـنمـ کـ مـي كشـي ،
- بـي هـر الـتهـابـي بـرات مـي خـندمـ !
- بـا ایـن کـه درونمـ هـستـه اي گـداختـه در فـوران اسـت
- کـ از هـرچـه "وزوو" ، "آتـشفـشان"تـر ، بـ آتـشمـ مـي کـشانـد. . .
- و مـن هـر شـب بـا "بـاران" اشـك هـامـ ایـن آتـش رـا مـهار مـي کـنمـ
- تـا نـکنـد یـك وقـت ، روزهـا کـ کـنارمـ قـدمـ مـي زنـي از آتـش سـوزي درونمـ بـویـي بـبـري . . .
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 13:45 توسط • سـآیـہ•
|
خدآ