بی تو
روي پنجه هايش
قد مي کشد بلند
تا روي طاقچه ي لبانم
چشم بگذارد
اشک حسرت شور است و
کودک درونش کوتاه
قابله ي نامرد
فکر امروز را نکرده بود
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۰ ساعت 12:57 توسط • سـآیـہ•
|
خدآ