"ک ا ش"

  • کـاش بـودمـ . . . کـاش بـودی . . .
  • کـاش مـی شـد بـاشـمـ . . . کـاش مـی شـد بـاشـی . . .
  • کـاش . . .کـاش. . .کـاش. . .
  • خـنـجری شـده کـه خـیـلـی وقـت مـی شـود
  • کـه نـشسـتـه بـر پـشـت پـلـک هـایـمـ و
  • بـغـضـمـ را روز و شـب خـون مـی آورد از چـشـم هـایـمـ . . .
  • کمـر دردهـایـمـ نـه از سـرمـاسـت و نـه از هـیـچ درد لـعـنـتـی دیـگـری . . .
  • پـشـت مـرا خـمـ کـرده اسـت حـسـرت ایـن ای کـاش هـا !
  • کـه ایـنگـونـه اتـاقـمـ "کـلـیسـای نـوتـردامـی" شـده اسـت
  • و مـن بـا تـمـامـ غـصـه هـایـمـ ،
  • روز و شـب ،"گـوژپـشـتـش" شـده ایـمـ کـه "خـمـیـده" مـی پـیـچـیـمـ
  • در هـر گـوشـه اش بـه خـود تـا وقـتـی کـه سایـه ای از آمـدنـت
  • بـر خـسـتـگـی هـامـ بـیـفـتـد و زیـر سـایـه ات احـسـاس کـنــمـ
  • کـه مـن هـمـ از "اکـسـیـژن" هـوایـی
  • کـه بـی تـو "تـنـفـسـش" بـه "ریـه"هـایـمـ نـمـی سـازد ، سـهـمـی دارمـ . . .