بـآراטּ مـےبـآرد . . . دوسـتـت دآرمـ . . .
-
-
بے چـتـر و چـکـمــﮧ ،
-
بــﮧ جـاـے تـو دسـت خـودمــ را مـے گـیـرمــ و خـیـابـاטּ را تـا انتـهـا بـا تـو قـدمــ مـےزنـمــ ؛
-
بـچـﮧاـے مـےشـومــ کــﮧ هـمــﮧـے بـهـانــﮧهـا را از تــو مےگـیـرد :
-
بـا دسـت هـایـت حـرف مـےزنـمــ . . .
-
از دسـت هـایـت بـوســﮧ مـےخـواهـمــ . . .
-
با دسـت هـایـت مـےخـنـدمــ . . .
-
از دسـت هـایـت بـوســﮧ مـےگـیـرمــ . . .
-
بـا دسـت هـایـت بـاراטּ را تـا اتـاق کـوچـکـمــ مـےبـرمــ و روـے بـالـشـمــ مـےبـارمـــ ؛
-
صـبـح کــﮧ شـود گـل هـاـے شـکـفـتـــﮧـے بـالـشـمــ
-
بــﮧجـاـے تـو چـشـم هـایـمــ را خـواهـنـد بـوسـیـد . . .
-
+ نوشته شده در یکشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۰ ساعت 13:30 توسط • سـآیـہ•
|
خدآ