مـن حـاضـرم یـک تـنـه "قـوم نـوح" شـوم

در بـرابـر آن هـمـه امـواج کـوبـنـده...طـوفـان و غـرقـآب ...

حـاضـرم بـجـای تـمـامـی "ثـمـودیـان"

اسـکـلـت رؤیـاهـایـم آوار شـود زیـر آن هـمـه زلـزلـه ی ویـرانـگـر وحـشـی ...

حـاضـرم عـذاب "قـوم ابـراهـیـم" بـیـفـتـد بـه جـانـم و هـرچـه دارم را از مـن بـگـیـرنـد ...

حـاضـرم کـه عـذاب "اصحاب مـدین" را بـه جـان بـخـرم زیـر آن ابـر آتـشـبـار ...

و حـتـی یـک شـبـه زیـر و رو شـوم چـنـان قـوم "لـوط" !

ولـی ! "تـــو"هـیـچ وقـت بـه مـن نـگـویـی "دوسـتـت نـدارم". . .